Luha
October 31, 2005
Sa bawat patak ng mga luha
unti-unti kong nakikita
ang mga pangyayaring
umaalpas sa aking mga kamay.
Mga gunitang hindi mapigilang
tila lumalayo sa aking kamalayan.
Sa bawat patak ng mga luha
unti-unting naagnas
ang pagkatao kong
tila upos ng sigarilyong
lumilipad sa hanging
walang patutunguhan,
tila kandilang nauubos
sa tindi ng init ng apoy
na pumapatay sa aking kalooban.
Ang mga luha’y papatak
at unti-unting matutuyo.
Ganundin ikaw,
unti-unting lumalayo.
At ako,
unti-unting nilalamon
ng dugo…
Leave a Reply